W jakich czasach żyjemy?

problemy cywilizacyjne z jakimi spotkamy się na codzień

24 sie

zdolności wyścigowe

24.08.15

zdolności wyścigowe

Odziedziczalność zdolności wyścigowej wynosi 60%, jest więc cechą wysoce odziedziczalną, uwarunkowaną jednak przez wiele genów addytywnych. Zdolność do kłusa lub inochodu zależy zdecydowanie od genotypu zwierzęcia. Kłusaki dziedziczą tę szczególną cechę na skutek dominacji, natomiast inochód jest uwarunkowany przez gen recesywny. Przy tym sposobie dziedziczenia urodzone inochody muszą być homozygotyczne pod względem tego recesywnego genu. Schwark i Neisser podają dla hodowanych w NRD koni pełnej krwi angielskiej wysokie wskaźniki odziedziczalności zdolności wyścigowych, które dla koni dwuletnich wynoszą 0.606 i dla koni trzyletnich 0,602. Trzeba pamiętać, że wszelkie wskaźniki odziedziczalności są miarodajne tylko dla tej populacji, dla której były obliczane. Wpływ wieku rodziców na wartość potomstwa. Kwestia ta budziła zainteresowanie badaczy od najdawniejszych czasów. Wysuwano na ten temat wiele różnorodnych hipotez, z którymi w formie mniej lub więcej zmienionej można jeszcze i obecnie spotkać się w praktyce hodowlanej. Współcześnie ukazują się również publikacje poruszające to zagadnienie, przy czym nadal brak pewnych i jednoznacznych wniosków. Jedni twierdzą, że najlepsze potomstwo uzyskuje się po rodzicach będących w pełni rozkwitu sił fizjologicznych.

24 sie

zawartość wody

24.08.15

zawartość wody

skutek różnej zawartości wody w świeżych roślinach, zależnie od gatunku i fazy rozwojowej, proporcje wagowe między komponentami próbek w zielonej masie układają się inaczej niż w powietrznie suchej masie. W badaniach Filipka wysuszenie runi pastwiskowej powodowało wzrost udziału wagowego traw o 7% oraz spadek udziału motylkowatych o 10% i innych dwuliściennych prawie o 30%. Natomiast w runi łąkowej zwiększał się po wysuszeniu udział traw o 20%, a udział turzycowatych i sitowatych aż prawie o 30%. Udział roślin motylkowatych zmniejszał się tylko o niecałe 5%, zaś spadek udziału pozostałych dwuliściennych przekraczał 25%. Dla porównywalności wyników autor proponuje zastosowanie odpowiednich współczynników do przeliczenia danych liczbowych dotyczących zielonej masy na powietrznie suchą masę. Znaczenie analizy botaniczno-wagowej polega na tym, że pozwala ona przedstawić w sposób obiektywny udział gatunków w zbiorowisku łąkowym w stopniu proporcjonalnym do produkowanej przez nie masy roślinnej zbieranej na paszę (Krall 1971). Jako najpewniejsza ze wszystkich znanych metod jest niezastąpiona w badaniach ścisłych, mających na celu ustalenie wpływu nawożenia czy użytkowania na zachowanie się gatunków i odmian wchodzących w skład mieszanek lub runi naturalnej. Szczególne usługi oddaje wówczas, gdy chodzi o uchwycenie małych różnic między badanymi obiektami.

24 sie

Zabiegi pielęgnacyjne po podsiewie

24.08.15

Zabiegi pielęgnacyjne po podsiewie

Zabiegi pielęgnacyjne po podsiewie polegają na wykaszaniu chwastów szybko rozwijających się z nasion wskutek spulchnienia gleby. Dopiero po usunięciu ściętych chwastów i odsłonięciu młodych siewek traw i koniczyn stosuje się — dla ich wzmocnienia.— dokarmianie azotem. Aby osłabić konkurencyjność starej darni, poza intensywnymi zabiegami mechanicznymi, można dodatkowo zastosować herbicydy w okresie wiosennym, gdy chwasty dwuliścienne znajdują się we wczesnej fazie rozwoju. Wówczas podsiew wypadnie z konieczności po pierwszym pokosie. W tym przypadku nieodzowne jest zastosowanie, wraz z podsiewem lub jednocześnie z preparatami chwastobójczymi, nawożenia azotem, w celu pobudzenia wartościowych traw do intensywnego krzewienia i zajęcia miejsca po zlikwidowanych chwastach dwuliściennych. Zastosowanie nowoczesnych, szybko rozkładających się herbicydów o działaniu totalnym umożliwia wprowadzenie wartościowych roślin pastewnych nawet do darni o bardzo dużej zwartości. W doświadczeniach Cullena parakwat działał korzystnie na kiełkowanie nasion i rozwój siewek traw, zwłaszcza w przypadku gęstej darni z przewagą takich traw, jak mietlica pospolita.

24 sie

zapotrzebowanie na azot

24.08.15

zapotrzebowanie na azot

Łąki, a zwłaszcza pastwiska, dając możliwość wielokrotnego zbioru zielonek w ciągu okresu wegetacji, wykazują duże zapotrzebowanie na azot. Istnieje więc konieczność wielokrotnego stosowania nawozów, co jest oczywiście pracochłonne i wymaga dodatkowych nakładów na robociznę. Jednorazowe nawożenie na wiosnę, zwłaszcza przy użyciu form wolno działających, nie daje niestety gwarancji zapewnienia roślinom dostatecznych zasobów azotu w okresie wegetacji. Przy stosowaniu bardzo wysokich dawek istnieje niebezpieczeństwo uszkodzenia runi i darni, a więc spadku plonów. Dlatego od dłuższego czasu trwają poszukiwania form nawozów azotowych bardzo powoli rozkładających się w glebie lub wprowadzenia do nawozów preparatów hamujących szybkość procesu nitryfikacji w glebie. W intensywnej gospodarce pastwiskowej coraz bardziej zyskują na znaczeniu nawozy wolno działające, powoli przyswajane przez rośliny. W ostatnim trzydziestoleciu rozwinęły się prace badawcze np. nad ureaformem, otrzymywanym na drodze kondensacji formaldehydu i mocznika, w obecności kwasowego katalizatora. Zawiera on 38% azotu w formie nierozpuszczalnej w wodzie, rozkłada się wolno i nie ulega wypłukiwaniu, można go więc stosować w bardzo dużych dawkach. Wykazano jednak słabsze jego działanie w porównaniu z formami nawozów saletrzano-amonowymi i mocznikiem, gdyż prawdopodobnie część azotu pozostała w glebie w postaci niedostępnej dla roślin.

24 sie

zapłodnienie

24.08.15

zapłodnienie

Nasienie ogiera w czasie aktu płciowego prawie zawsze przedostaje się do macicy klaczy, gdyż szyjka macicy jest w okresie rui otwarta. Rozszerzona wachlarzowato główka prącia uniemożliwia cofanie się nasienia do pochwy, sama zaś macica w chwili rozkurczu działa ssąco, co ułatwia przedostanie się do niej nasienia. Ejakulat wlewa się więc do trzonu i obu rogów macicy, skąd część plemników ruchem własnym przedostaje się do jajowodów. Liczba plemników dochodzących do górnych odcinków jajowodów jest proporcjonalna do wydalonej w ejakulacie. W 50 min. po kopulacji w jajowodzie występuje znaczna koncentracja plemników, zaledwie o połowę niższa od stwierdzonej w nasieniu pozyskanym do sztucznego zapłodnienia. Większa część nasienia jest później wyciskana przez skurcze macicy z powrotem do pochwy, z której wypływa ono na zewnątrz dróg rodnych. Pozostające w macicy plemniki zachowują żywotność od 24 do 48 godz., przesuwając się stale w kierunku górnego (brzusznego) ujścia jajowodu, pokonując na swej drodze poważną przeszkodę, jaką stanowi ruch rzęsek nabłonka jajowodu przeciwny ich kierunkowi ruchu. W przypadku gdy żywotne jeszcze plemniki napotykają w górnej części jajowodu zstępującą po owulacji z jajnika komórkę jajową, następuje połączenie się plemników z komórką jajową, co jest istotą zapłodnienia.